Contents
- 1 1. సంక్రాంతి పల్లె
- 2 2. ముగ్గుల అమ్మాయి
- 3 3. పతంగుల రోజు
- 4 4. నగరానికి వెళ్ళే ముందు
- 5 5. పల్లె ప్రేమ గురించి
- 6 6. ఉగాది కోసం ఎదురుచూపులు – నగరంలో పల్లె జ్ఞాపకాలు
- 7 7. ఉగాది పండుగ – మామిడి ఆకుల తోరణాలు
- 8 8. మామిడి తోటలో మధురమైన కబుర్లు
- 9 9. అనుకోని వర్షం – దగ్గరైన హృదయాలు
- 10 10. ఊరి జాతర సందడి – పచ్చని గాజుల కానుక
- 11 11. పెద్దల కంట పడిన ప్రేమ – పెళ్లి ముచ్చట్లు
- 12 12. కొత్త ప్రయాణం – పల్లెటూరి ప్రేమకు అందమైన ముగింపు
- 13 13. ఈ ప్రేమ కథ నేర్పే జీవిత సత్యం
Prema Kathalu Telugu చదవాలని మీరు అనుకుంటున్నారా? నగరాల్లో మొదలయ్యే ప్రేమలు వేరేగా ఉంటాయి. పల్లెల్లో మొదలయ్యే ప్రేమలు ఇంకా అమాయకంగా, స్వచ్ఛంగా ఉంటాయి. ఈ కథ కృష్ణా జిల్లాలోని ఒక చిన్న పల్లెలో సంక్రాంతి పండుగ రోజుల్లో మొదలైన ప్రేమ గురించి. ముగ్గులు, కోలాటం, పతంగులు – ఇవన్నీ ఈ కథలో భాగమే.
1. సంక్రాంతి పల్లె
మురళి హైదరాబాద్లో పని చేస్తాడు. సంక్రాంతికి సొంత ఊరు వచ్చాడు – కృష్ణా జిల్లాలో ఒక చిన్న పల్లె. అమ్మ, నాన్న, తాత, నాయనమ్మ – అందరూ పల్లెలోనే ఉన్నారు. హైదరాబాద్ తాకిడి నుండి ఒక వారం విశ్రాంతి. పల్లెలో శాంతి, ముగ్గులు, పతంగులు, కొత్త బట్టలు – అన్నీ బాల్యం గుర్తు చేస్తున్నాయి.
సంక్రాంతి ముందు రోజు భోగి. పల్లె వీధులు పాత వస్తువులు కాల్చే మంటలతో వెలిగాయి. మురళి వీధిలో నిలబడి మంట చూస్తున్నాడు. పక్క వీధిలో ఒక ఇంటి ముందు అందమైన ముగ్గు. అది చూసి ఆగాడు. అంత పెద్ద, అంత సుందరమైన ముగ్గు చాలా కాలం తర్వాత చూశాడు. “ఇది ఎవరు వేశారు?” అని అడిగాడు పక్కన ఉన్న పిల్లల్ని. “శ్రావణి అక్కా” అన్నారు వారు.
2. ముగ్గుల అమ్మాయి
శ్రావణి ఆ వీధి చివర ఇంట్లో ఉంటుంది. ఊళ్ళోనే ఉపాధ్యాయురాలు. మురళి అమ్మ ఒకసారి “శ్రావణి ముగ్గులు చాలా బాగా వేస్తుంది. పోయి చూడు” అంది. మురళి మర్నాడు ఆ వీధిలో నడిచాడు. శ్రావణి వాకిట్లో కొత్త ముగ్గు వేస్తోంది. తలెత్తకుండా, శ్రద్ధగా వేస్తోంది. మురళి నిలబడి చూశాడు.
ఆ ముగ్గు వేసే తీరు, ఆమె ఏకాగ్రత, ముగ్గులో ప్రతి గీత అందంగా పడే తీరు – ఇవి మురళిని ఆకట్టుకున్నాయి. ముగ్గు పూర్తి చేసి శ్రావణి తలెత్తింది. మురళిని చూసి ఉలిక్కిపడింది. “ఎవరు మీరు?” అంది. మురళి తన పేరు చెప్పాడు. “ఆ కోటయ్యగారి మనవడివా?” అంది. “అవును” అన్నాడు. ఆమె నవ్వింది. “ముగ్గు బాగుందా?” అంది. “చాలా బాగుంది. ఎలా నేర్చుకున్నావు?” అన్నాడు. “తాత నేర్పారు” అంది ఆమె.
3. పతంగుల రోజు
సంక్రాంతి రోజు పతంగులు. మురళి చిన్నప్పుడు ఈ పల్లెలో ఎంత ఆనందంగా పతంగులు ఎగురవేసాడో గుర్తొచ్చింది. ఆ రోజు పొలాల మధ్య అందరూ పతంగులు ఎగురవేస్తున్నారు. మురళి కూడా ఒక పతంగు తీసుకుని వెళ్ళాడు. పొలం మీదుగా పతంగు ఎగురవేస్తూ ఉన్నప్పుడు పక్కన శ్రావణి కూడా వచ్చింది. ఆమె చేతిలో పతంగు.
“నువ్వు కూడా వేస్తావా?” అన్నాడు మురళి. “చిన్నప్పటి నుండి వేస్తున్నాను” అంది ఆమె. ఇద్దరూ పతంగులు ఎగురవేశారు. అతని పతంగు ఆమె పతంగుతో తగిలింది. రెండూ గిరిగంతలు కొట్టాయి. ఇద్దరూ నవ్వారు. ఆ నవ్వు, ఆ వెలుతురు, పొలాల మధ్య గాలి – ఇవన్నీ కలిసి మురళి మనసులో ఒక చిత్రం గీశాయి.
4. నగరానికి వెళ్ళే ముందు
వారం గడిచింది. హైదరాబాద్ తిరిగి వెళ్ళే రోజు వచ్చింది. మురళికి మనసు భారంగా అనిపించింది. ఇంతకుముందు పల్లె వదిలేటప్పుడు ఇంత బరువుగా అనిపించేది కాదు. ఏమిటో ఈసారి వేరేగా ఉంది. బస్ స్టాప్కు వెళ్ళే దారిలో శ్రావణి ఇల్లు వస్తుంది. ఆమె వాకిట్లో నిలబడి ఉంది.
“హైదరాబాద్ వెళ్తున్నావా?” అంది. “అవును” అన్నాడు. “మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తావు?” అంది. “ఉగాదికి వస్తాను” అన్నాడు. ఆమె ఒక్క క్షణం ఆగింది. “ఉగాదికి కూడా ముగ్గులు వేస్తాను” అంది నవ్వుతూ. మురళి ఆ నవ్వు చూశాడు. “ఆ ముగ్గులు చూడటానికి తప్పకుండా వస్తాను” అన్నాడు. బస్ వచ్చింది. మురళి ఎక్కాడు. బస్ కదిలింది. కిటికీ నుండి వెనక్కి చూశాడు. శ్రావణి నిలబడి చూస్తోంది. మురళి మనసులో అర్థమైంది – ఉగాది ఎంత త్వరగా వస్తుందా అని.
5. పల్లె ప్రేమ గురించి
ఈ Prema Kathalu Telugu కథ నేర్పే పాఠం – సరళమైన జీవితంలో అత్యంత అందమైన ప్రేమలు మొదలవుతాయి. ముగ్గు, పతంగు, పల్లె వాతావరణం – ఇవన్నీ ప్రేమకు అందమైన నేపథ్యం అయ్యాయి. నగర హడావిడిలో కోల్పోయిన అమాయకత్వం పల్లెలో తిరిగి కనిపిస్తుంది. అక్కడే నిజమైన ప్రేమ కూడా కనిపిస్తుంది.
6. ఉగాది కోసం ఎదురుచూపులు – నగరంలో పల్లె జ్ఞాపకాలు
హైదరాబాద్ తిరిగి వచ్చిన తర్వాత మురళికి నగర జీవితం చాలా యాంత్రికంగా అనిపించింది. రోజూ ఆఫీస్కు వెళ్లడం, ల్యాప్టాప్ ముందు కూర్చోవడం, ట్రాఫిక్లో ప్రయాణించడం – ఇవేవీ అతనికి ఆనందాన్ని ఇవ్వలేకపోయాయి. అతని మనసంతా ఆ పల్లెటూరి ముగ్గుల చుట్టూ, శ్రావణి చిరునవ్వు చుట్టూ గిరికీలు కొడుతోంది. వీకెండ్ వస్తే చాలు, ఎప్పుడెప్పుడు పండుగ వస్తుందా అని క్యాలెండర్ వైపు చూసుకునేవాడు. శ్రావణికి ఫోన్ చేయాలని ఉన్నా, పల్లెటూరిలో ఎవరైనా తప్పుగా అనుకుంటారేమో అన్న భయంతో ఆగిపోయాడు. కానీ ఆమె ముఖం మాత్రం పదే పదే కళ్లముందు మెదులుతూనే ఉంది. ఈ ఎదురుచూపుల్లోనే అతనికి అర్థమైంది – ఇది కేవలం ఒక ఆకర్షణ కాదు, శ్రావణి తన మనసులో చాలా లోతుగా స్థానం సంపాదించుకుందని.
7. ఉగాది పండుగ – మామిడి ఆకుల తోరణాలు
చివరికి మురళి ఎదురుచూసిన ఉగాది రానే వచ్చింది. రెండు రోజుల ముందే లీవ్ తీసుకుని వూరికి బయలుదేరాడు. బస్సు దిగి ఊరిలోకి అడుగుపెట్టగానే పల్లెటూరి గాలిలో పచ్చని మామిడి ఆకుల వాసన, వేపపువ్వు వాసన అతనికి స్వాగతం పలికాయి. తన ఇంటికి వెళ్లే దారిలో శ్రావణి ఇల్లు వస్తుంది. మురళి అడుగులు అక్కడే ఆగాయి. శ్రావణి వాకిట్లో ఉగాది పండుగ కోసం పెద్ద రంగుల ముగ్గు వేస్తోంది. ముగ్గు మధ్యలో వేపపువ్వు, మామిడి ఆకులతో అలంకరిస్తోంది. మురళిని చూడగానే ఆమె కళ్ళలో ఒక మెరుపు, పెదవులపై ఒక అందమైన చిరునవ్వు. “వచ్చేశావా? సంక్రాంతికి చెప్పినట్లే ఉగాది ముగ్గు వేశాను, ఎలా ఉంది?” అని అడిగింది. “ముగ్గు కంటే వేసిన వాళ్లే చాలా బాగున్నారు” అని మురళి అనగానే శ్రావణి సిగ్గుతో తలవంచుకుంది.
8. మామిడి తోటలో మధురమైన కబుర్లు
ఉగాది పండుగ రోజు మధ్యాహ్నం, ఊరి చివర ఉన్న పెద్ద మామిడి తోటలో పిల్లలంతా ఆడుకుంటున్నారు. మురళి కూడా అక్కడికి వెళ్ళాడు. ఒక పెద్ద మామిడి చెట్టు నీడలో శ్రావణి పిల్లలకు కథలు చెబుతూ కూర్చుని ఉంది. మురళి వెళ్ళి ఆమె పక్కనే కూర్చున్నాడు. పిల్లలు ఆడుకోవడానికి పరుగెత్తారు. ఇప్పుడు వాళ్లిద్దరే ఆ చెట్టు కింద ఉన్నారు. హైదరాబాద్ జీవితం ఎలా ఉంది అని శ్రావణి అడిగింది. “అక్కడ అన్నీ ఉన్నాయి శ్రావణీ, కానీ మన ఊరిలో ఉన్న ఈ ప్రశాంతత లేదు. మరీ ముఖ్యంగా నాతో పాటు పతంగులు ఎగురవేసే స్నేహం లేదు” అన్నాడు మురళి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. ఇద్దరూ తమ చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలను, ఊరి ముచ్చట్లను గంటల తరబడి పంచుకున్నారు. ఆ పచ్చని చెట్ల మధ్య వాళ్ళ మాటలు ఒక అందమైన కవిత్వంలా సాగాయి.
9. అనుకోని వర్షం – దగ్గరైన హృదయాలు
మామిడి తోటలో వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటుండగానే ఆకాశం అకస్మాత్తుగా మేఘావృతమైంది. ఉగాదికి ముందు వచ్చే తొలకరి చినుకులు మొదలయ్యాయి. వాతావరణం అంతా చల్లటి మట్టి వాసనతో నిండిపోయింది. వర్షం వేగం పెరగడంతో ఇద్దరూ తడవకుండా ఉండేందుకు దగ్గర్లోని ఒక చిన్న పాడుబడిన గుడి మండపంలోకి పరుగెత్తారు. తడిసిన జుట్టును తుడుచుకుంటున్న శ్రావణిని చూసి మురళి కన్నార్పడం మర్చిపోయాడు. వాన చినుకుల శబ్దం తప్ప అక్కడ మరే చప్పుడూ లేదు. మురళి మెల్లగా శ్రావణి చేయి పట్టుకున్నాడు. శ్రావణి అడ్డు చెప్పలేదు, ఆమె చేతులు చల్లగా ఉన్నా మనసులో మాత్రం ఒక వెచ్చని అనుభూతి మొదలైంది. ఆ వర్షం సాక్షిగా వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఎన్నో మాటలు మౌనంగానే బదిలీ అయ్యాయి. ఒకరికొకరు ఎంత ఇష్టమో ఆ క్షణం వారికి పూర్తిగా అర్థమైంది.
10. ఊరి జాతర సందడి – పచ్చని గాజుల కానుక
ఉగాది మరుసటి రోజు ఊరిలో పెద్ద జాతర (తిరునాళ్లు) జరిగింది. ఊరంతా పండుగ వాతావరణంతో కళకళలాడుతోంది. రంగుల రాట్నాలు, మిఠాయిల కొట్లు, ఆట బొమ్మలతో జాతర సందడిగా ఉంది. మురళి తన స్నేహితులతో కలిసి జాతరకు వెళ్ళాడు. అక్కడ శ్రావణి తన స్నేహితురాళ్లతో కలిసి గాజుల దుకాణం దగ్గర నిలబడి ఉంది. మురళి మెల్లగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్ళాడు. “ఏ రంగు గాజులు బాగుంటాయి?” అని శ్రావణి మురళిని అడిగింది. “పచ్చని పల్లెటూరిలో పెరిగిన నీకు, పచ్చని గాజులే చాలా అందంగా ఉంటాయి” అంటూ తన జేబులోంచి డబ్బులు తీసి ఆ గాజులు కొనిచ్చాడు మురళి. శ్రావణి ఆ పచ్చని గాజులను వేసుకుని మురిసిపోయింది. ఒక పల్లెటూరి అమ్మాయికి తనకిష్టమైన వాడు గాజులు కొనివ్వడం కంటే పెద్ద బహుమతి ఏముంటుంది? ఆ రాత్రి జాతరలో వాళ్ళు కలుసుకున్న చూపులు, నవ్వులు వాళ్ల ప్రేమను మరింత బలపరిచాయి.
11. పెద్దల కంట పడిన ప్రేమ – పెళ్లి ముచ్చట్లు
పల్లెటూళ్లలో ఎవరి మధ్య ఏ బంధం ఉన్నా అది ఎక్కువ కాలం దాగదు. మురళి, శ్రావణిల మధ్య ఉన్న ఈ ఆప్యాయతను, వారు తోటలో, జాతరలో మాట్లాడుకోవడం ఊరి పెద్దలు, వారి కుటుంబ సభ్యులు గమనించారు. మురళి వాళ్ళ నాన్నగారు శ్రావణి గురించి బాగా తెలిసిన వ్యక్తి. శ్రావణి చాలా పద్ధతి గల అమ్మాయి అని, ఉపాధ్యాయురాలిగా ఊరి పిల్లలకు మంచి విద్య అందిస్తోందని ఆయనకు ఎంతో సదభిప్రాయం ఉంది. ఒకరోజు సాయంత్రం మురళి నాన్నగారు శ్రావణి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళారు. “మా అబ్బాయికి మీ అమ్మాయి నచ్చింది, మాకు కూడా మీ శ్రావణి అంటే ఎంతో ఇష్టం. మురళితో పెళ్లి చేయడానికి మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే, మేం సంబంధం మాట్లాడుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాం” అని శ్రావణి తల్లిదండ్రులను అడిగారు. వాళ్ళ ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి. ఇరు కుటుంబాలు ఎంతో సంతోషంగా పెళ్ళికి అంగీకరించాయి.
12. కొత్త ప్రయాణం – పల్లెటూరి ప్రేమకు అందమైన ముగింపు
కొద్ది నెలల తర్వాత ఆ ఊరి రామాలయంలో మురళి, శ్రావణిల వివాహం అంగరంగ వైభవంగా జరిగింది. ఊరంతా కలిసి ఆ పండుగను జరుపుకున్నారు. పెళ్లి పీటల మీద కూర్చున్న శ్రావణి చేతులకు మురళి జాతరలో కొనిచ్చిన ఆ పచ్చని గాజులు సందడి చేస్తున్నాయి. పెళ్లి తర్వాత మురళి శ్రావణిని తీసుకుని హైదరాబాద్ వెళ్ళాడు. నగరం ఎంత హడావుడిగా ఉన్నా, వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఉన్న ఆ పల్లెటూరి ప్రేమ మాత్రం ఎప్పటికీ మారలేదు. ప్రతి పండుగకు, ప్రతి సెలవుకు వాళ్ళు ఆ పల్లెటూరికి వెళ్లడం మాత్రం ఆపలేదు. మురళికి ఇష్టమని శ్రావణి వాళ్ల ఫ్లాట్ బాల్కనీలో ప్రతిరోజూ చిన్న ముగ్గు వేస్తూనే ఉంటుంది. పల్లెటూరి స్వచ్ఛతతో మొదలైన వాళ్ళ ప్రేమకథ, ఆధునిక నగరంలో కూడా అంతే అందంగా వికసించింది.
13. ఈ ప్రేమ కథ నేర్పే జీవిత సత్యం
ఈ కథ చూసిన తర్వాత మనకు అర్థమయ్యేది ఒక్కటే.. ప్రేమంటే ఖరీదైన రెస్టారెంట్లలో, కాఫీ షాపుల్లోనే పుట్టాల్సిన అవసరం లేదు. ఒక చిన్న ముగ్గు గీతలో, గాలికి ఎగిరే పతంగు దారంలో, తొలకరి వానలో, లేదా జాతరలో కొన్న మట్టి గాజుల్లో కూడా ప్రపంచంలోకెల్లా స్వచ్ఛమైన ప్రేమ దొరుకుతుంది. ఆడంబరాలు లేని పల్లెటూరి ప్రేమలో ఒక నిజాయితీ ఉంటుంది. అందులో ఎదుటివారిని అంచనా వేసే లెక్కలు ఉండవు, కేవలం మనసును చూసి ఇష్టపడే స్వచ్ఛత ఉంటుంది. మురళి, శ్రావణిల కథ కూడా సరిగ్గా ఇదే నిరూపించింది. ఎక్కడో హైదరాబాద్లో ఉండే ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగి మనసును, పల్లెటూరిలో ముగ్గులు వేసుకునే ఒక అమాయకమైన టీచర్ ఎంత బలంగా గెలుచుకుందో చెప్పడానికి ఈ కథే ఒక అందమైన ఉదాహరణ. ప్రేమ ఎక్కడ పుట్టినా, దాని పునాది నిజాయితీ అయినప్పుడు ఆ బంధం జీవితకాలం నిలిచిపోతుంది.
మరిన్ని ప్రేమ కథలు చదవాలంటే మా Love Stories విభాగం చూడండి. మరిన్ని కథలు కావాలంటే మా Moral Stories చదవండి.
