ఈ దేవుడే కాపాడుతాడు కథ మనందరికీ తెలిసిన ఒక ముఖ్యమైన నీతిని బోధిస్తుంది. అనగనగా ఒక నది గట్టున ఒక అందమైన పల్లెటూరు వుండేది. ఆ ఊళ్ళో జనాలంతా ప్రశాంతంగా, ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకుంటూ కలిసికట్టుగా ఉండేవారు. ఆ ఊరి మధ్యలో ఒక పురాతనమైన, శక్తివంతమైన దేవుడి గుడి వుండేది.

ప్రతిరోజూ గ్రామ ప్రజలు ఆ గుడిలో పూజలు చేసేవారు. ఆ గుడిలో ఒక పూజారి ఉండేవారు. ఆయనకు దేవుడంటే అమితమైన భక్తి, నమ్మకం. ఆయన తన జీవితాన్నంతా ఆ స్వామి సేవకే అంకితం చేశాడు. గ్రామ ప్రజలు కూడా ఆ పూజారిని ఎంతో ఆదరించి గౌరవించేవారు. ఆయన భక్తికి మెచ్చి, ఆయన చెప్పిన మాట వినేవారు.

అలాంటి పండంటి ఊళ్ళో ఒక సంవత్సరం వర్షాకాలంలో భయంకరంగా, ఉద్ధృతంగా వర్షాలు పడ్డాయి. ఎప్పుడూ శాంతంగా ప్రవహించే నది, ఆ వర్షాలకు పొంగి, ఉగ్రరూపం దాల్చింది. నది నుండి వరద నీరు వేగంగా ఊరిని ముంచెత్తడం ప్రారంభించింది. ఊరంతా నీళ్ళు నిండిపోవడం మొదలయ్యింది. ఇళ్లన్నీ నీటిలో మునిగిపోసాగాయి.

ఊళ్ళో వున్న వారంతా ప్రాణ భయంతో, వరద నుంచి తప్పించుకోవటానికి, తమ ఇళ్ళను, సామాన్లను వదిలేసి ఎత్తైన, సురక్షితమైన పై ప్రాంతాలకు బయలుదేరారు.

అందులో ఒక పెద్దమనిషి, ఊరు వదిలి వెళ్లే ముందు, గుడి వైపు పరిగెత్తాడు. అప్పటికే గుడి మెట్ల వరకు నీరు వచ్చింది. అతను పూజారి గారిని కూడా వారితో వచ్చేయమని ప్రాధేయపడ్డాడు- “స్వామీ! వరద నీళ్ళు ఊళ్ళోకి వచ్చేసాయి, మా ఇంటి గడపల దాకా నీళ్ళున్నాయి, పరిస్థితి ప్రమాదకరంగా వుంది. ఇంకొద్ది సేపట్లో ఊరంతా మునిగిపోతుంది. మేము అందరం ఊరు వదిలి వెళ్లిపోతున్నాము, దయచేసి మీరు కూడా మాతో వచ్చేయండి!”

ఆ పూజారి మాత్రం ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని, “నాయనా! నా గురించి దిగులు పడకండి. నేను నిత్యం సేవించే నా స్వామే నన్ను కాపాడుతాడు. నాకు ఏ ఆపదా రాకుండా ఆయనే చూసుకుంటాడు. మీరు వెళ్ళండి.” అన్నారు. ఈ మాట విని ఆ పెద్దమనిషి, చేసేదేమీ లేక, తన ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.

కొంత సేపటికి నీళ్ళు నడుము దాకా వచ్చేసాయి. పూజారి గారు గర్భగుడి నుండి బయటకు వచ్చి, గుడి గట్టున (పైకప్పు లేని మండపం) నుంచుని జపం చేసుకుంటున్నారు. అప్పుడు ఆ దారిలో ఒక గుర్రపు బండిలో కొంత మంది వేగంగా వెళుతున్నారు. గుర్రాలు నీటిలో అతి కష్టమ్మీద బండిని లాగుతున్నాయి. వారు పూజారిని చూసి బండిని ఆపి, “స్వామీ! ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నారేంటి? నీరు చాలా వేగంగా పెరుగుతోంది. మాతో బండి ఎక్కండి, మిమ్మల్ని సురక్షితమైన చోట దింపుతాము,” అని పిలిచారు.

కానీ పూజారి గారు మట్టుకు, కళ్ళు తెరవకుండానే, “నన్ను దేవుడే కాపాడతాడు! మీరు సమయం వృధా చేయకుండా వెళ్ళండి,” అని గుడిలోనే వుండిపోయారు.

ఇంకొంచెం సేపటికి నీళ్ళు మెడ దాకా వచ్చేసాయి. పూజారి గారు ఇప్పుడు గట్టు మీద నిలబడలేక, గుడి గోపురం యొక్క మెట్లు ఎక్కడం ప్రారంభించారు. అప్పుడే ఆ దారిన ఒక పెద్ద పడవలో ప్రయాణం చేస్తున్న కొందరు సహాయక సిబ్బంది ఆయన్ను చూసారు. వారు పడవను గుడి దగ్గరికి తెచ్చి, “అయ్యా! మీరు ఇంకా ఇక్కడే వున్నారా! ఇది చాలా ప్రమాదం. నీటి ప్రవాహం చాలా వేగంగా ఉంది. ఏ క్షణమైనా ఈ గుడి కూడా కూలిపోవచ్చు. దయచేసి మాతో పడవలోకి వచ్చేయండి,” అని బ్రతిమాలుకున్నారు.

కాని వారితో కూడా పూజారి గారు, “మీరు మీ పని మీరు చూసుకోండి. నన్ను నా దేవుడే కాపాడతాడు,” అని గట్టిగా అరిచారు. వారు చేసేది లేక, “ఈయనకు దేవుడిపై నమ్మకం కాదు, మూఢ నమ్మకం,” అని తిట్టుకుంటూ వెళ్ళిపోయారు.

చలితో వణుకుతూ ఆ పూజారి ముక్కు దాకా నీళ్ళు వచ్చేసరికి ఇంక ఖంగారు పడ్డాడు. అతి త్వరలో గుడి మొత్తం నీళ్ళలో మునిగిపోయింది. పూజారి గారు దేవుడి ధ్యానం చేసుకుంటూనే అతి కష్టం మీద గుడి గోపురం ఎక్కి, ఆ గోపురం శిఖరాన్ని పట్టుకుని కూర్చున్నారు. కొంత సేపటికి ఆయనకు భయం, దిగులు మొదలయ్యింది. ఎప్పటికీ వాన ఆగటంలేదు, చలి తీవ్రంగా వుంది, గాలి వేగంగా వీస్తోంది, నీళ్ళ ప్రవాహం ఏ మాత్రం ఆగేలా కనిపించటంలేదు.

“దేవుడా! నేను నీకు ఏమి తక్కువ చేసాను? నా జీవితాన్నంతా నీకే ధారపోశాను. రోజు శ్రద్ధగా పూజలు చేసాను. నిన్నే గుడ్డిగా నమ్ముకున్నాను! అయినా నన్ను కాపాడడానికి ఇంకా రావేంటి!” అని దేవుడితో ఫిర్యాదు చేసుకోవడం మొదలెట్టాడు.

అప్పుడు దేవుడు ఆకాశవాణి రూపంలో ప్రత్యక్షం అయ్యాడు. “మూర్ఖుడా! నిన్ను కాపాడటానికి నేను రాలేదనుకుంటున్నావా? నిన్ను హెచ్చరించడానికి మొదట ఒక మనిషిని (పెద్దమనిషిని) పంపించాను. నువ్వు వినలేదు. ఆ తర్వాత నీటి మట్టం పెరిగాక ఒక గుర్రపు బండిని పంపించాను, నువ్వు దాన్ని తిరస్కరించావు. చివరికి నీరు నిన్ను ముంచెత్తే సమయానికి ఒక పడవను కూడా పంపించాను! నువ్వే ఆ అవకాశాలను కాలదన్నుకున్నావు. నేను పంపిన సహాయాన్ని నువ్వే గుర్తించలేకపోయావు. నువ్వు నన్ను గుర్తు పట్టకపోతే అది నా తప్పా?” అని మందలించి మాయమయిపోయాడు.

దేవుడి మాటలు వినగానే పూజారికి వెంటనే **జ్ఞానోదయం** అయ్యింది. దేవుడు నేరుగా వచ్చి చేయి పట్టుకుని కాపాడడని, ఇతరుల రూపంలో అవకాశాలను పంపిస్తాడని, వాటిని మనం ఉపయోగించుకోవాలని గ్రహించాడు. తాను చేసిన పొరపాటు తెలుసుకుని, దేవుడిని మనసారా క్షమాపణ కోరాడు.

కొంత సేపటికి మరో పడవలో కొంత మంది సహాయక సిబ్బంది ఆ దారిన రావడం కనిపించింది. “పూజారి గారు! మీరు ఇంకా ఇక్కడే వున్నారని తెలిసింది. త్వరగా రండి, ఇక్కడ వుండడం అస్సలు మంచిది కాదు!” అన్నారు.

ఈసారి పూజారి గారు మరో మాట మాట్లాడకుండా, దేవుడికి మనసులోనే నమస్కరించి, ఆ పడవ ఎక్కి తన ప్రాణాలను కాపాడుకున్నారు.