ఈ లండన్ దా అమెరికాదా కథ ఒక హాస్యభరితమైన సంఘటన గురించి తెలియజేస్తుంది. గొప్పలు చెప్పుకునే యజమానిని, అమాయకుడైన పనివాడు ఎలా ఇరకాటంలో పెట్టాడో ఈ కథలో చదివి నవ్వుకుందాం.

అనగనగా ఒక పెద్ద నగరంలో, శీను అనే ఒక నిరుద్యోగి ఉండేవాడు. చాలా రోజుల పాటు పనుల కోసం వెతికి వెతికి, చివరికి ఒక ధనవంతుడి ఇంట్లో పనివాడిగా చేరాడు. ఆ ధనవంతుడు పైకి చాలా గొప్పవాడిలా కనిపించినా, అతనికి ఒక పెద్ద బలహీనత ఉంది. అదే, గొప్పలు చెప్పుకోవడం. తన గురించి, తన వస్తువుల గురించి అందరికీ గొప్పగా చెప్పి, తాను ప్రపంచమంతా చూసానని, తనంత ధనవంతుడు లేడని అందరూ అనుకోవాలని తపన పడేవాడు.

ఒక రోజు ఆ ధనవంతుడి ఇంట్లో ఒక పెద్ద విందు జరిగింది. నగరంలోని ముఖ్యమైన అతిథులందరూ ఆ విందుకు హాజరయ్యారు. ఆ ధనవంతుడు, వచ్చిన అతిథులకు తన ఇంట్లోని ఖరీదైన వస్తువుల గురించి గొప్పలు చెప్పుకుంటూ, మధ్యమధ్యలో పనివాడైన శీనుని పిలిచి చిన్న చిన్న పనులు పురమాయిస్తున్నాడు.

అందరూ భోజనం ముగించి, హాల్‌లో కూర్చున్నప్పుడు, ఆ ధనవంతుడు తన గొప్పలను మరో స్థాయికి తీసుకెళ్లాలనుకున్నాడు. “మిత్రులారా, ఆ దూరంగా కొండ మీద కనిపిస్తున్న గద్దను చూసారా? నా దగ్గర ఉన్న ఒక వస్తువుతో అది కూడా ఎంత స్పష్టంగా కనిపిస్తుందో చూపిస్తాను,” అంటూ శీనుని గట్టిగా పిలిచాడు.

శీను పరుగున వచ్చాడు. “శీను, లోపలికి వెళ్లి నా గదిలో ఉన్న దుర్భిణి పట్టుకురా!” అన్నాడు. దుర్భిణి అంటే బైనాక్యులర్స్. శీనుకు ఆ వస్తువు గురించి పెద్దగా తెలియకపోయినా, యజమాని చెప్పిన చోట వెతికి, దాన్ని తెచ్చి ఇచ్చాడు.

అతిథులందరూ ఆ దుర్భిణితో ఆడుకోవడం, ఆ ధనవంతుడిని పొగడటం జరిగాయి. వచ్చిన వాళ్ళంతా వెళ్ళిపోయాక, ఆ ధనవంతుడు శీనూను పిలిచి కోపంగా తిట్టడం మొదలుపెట్టాడు. “ఏరా శీను! నీకు బుద్ధి ఉందా? నేను దుర్భిణి తెమ్మంటే, ఒక్క మాట మాట్లాడకుండా తెచ్చి ఇచ్చేస్తావా?” అన్నాడు.

శీను భయపడుతూ, “క్షమించండి సారూ… మీరే కదా తెమ్మన్నారు?” అన్నాడు.

“తెమ్మంటే తెచ్చేయడం కాదు! నేను అలా అడిగినప్పుడు, నువ్వు తెలివిగా ‘ఏ దుర్భిణి తేవాలి సారూ? లండన్ నుంచి తెప్పించిందా, లేక అమెరికా నుంచి తెప్పించిందా?’ అని నలుగురిలో అడగాలి. అప్పుడు కదా నా దగ్గర ఒకటికి రెండు ఉన్నాయని, నేనెంత ధనవంతుడినో అందరికీ తెలిసేది? నా పరువు తీసేసావు,” అని కోప్పడ్డాడు.

శీను ఆశ్చర్యపోయినా, తలవంచుకుని, “నన్ను క్షమించండి సారూ. ఇకపైన మీరు చెప్పినట్లే, అలాగే అడుగుతాను,” అని మాటిచ్చాడు.

కొన్ని రోజుల తరవాత ఆ ధనవంతుడి చిన్ననాటి స్నేహితుడు ఒకడు అతని ఇంటికి వచ్చాడు. ఇద్దరూ పాత జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేసుకుంటూ హాల్‌లో కూర్చుని మాట్లాడుతున్నారు. ఆ స్నేహితుడి కన్ను హాల్‌లో గోడకు వేలాడదీసిన పెద్ద పులిచర్మం మీద పడింది. “మిత్రమా! ఆ పులిచర్మం అద్భుతంగా ఉంది. ఇది ఎక్కడది?” అని అడిగాడు.

ధనవంతుడికి అలవాటే కదా, వెంటనే బడాయిలు చెప్పుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. “ఆ… అదా! అది మా నాన్న గారు స్వయంగా వేటకు వెళ్లి చంపిన పులి! ఆయన చాలా ధైర్యవంతులు. ఆ ఫోటో కూడా ఎక్కడో ఉండాలి,” అంటూ, శీనుని మళ్ళీ గట్టిగా పిలిచాడు.

“శీను! బీరువాలో మా నాన్నగారి ఫోటో వుండాలి, త్వరగా తీసుకుని రా!” అన్నాడు.

వెంటనే అమాయకపు శీనుకు తన యజమాని చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి. నలుగురిలో ఎలా ప్రవర్తించాలో నేర్చుకున్నాడు కదా! అతను ఏమాత్రం తడుముకోకుండా, వినయంగా ఇలా అడిగాడు:

“ఏ నాన్నగారి ఫోటో తేవాలి సారూ? లండన్ నాన్నగారిదా, లేక అమెరికా నాన్నగారిదా?”

ఈ ప్రశ్న వినగానే ఆ స్నేహితుడు బిత్తరపోయి, ధనవంతుడి వైపు చూసాడు. ధనవంతుడికి నోట మాట రాలేదు, పరువు మొత్తం పోయినట్లయింది. శీను మాత్రం అమాయకంగా, యజమాని చెప్పిన పనే కదా చేశానన్నట్లు నిలబడ్డాడు.